فلسفه طراحی لوفرها ریشه در دستیابی به راحتی، ظرافت و عملی بودن دارد. در طول اعصار، به یک ایده اصلی تبدیل شده است که عقلانیت عملکردی را با گرمای زیباییشناختی متعادل میکند. ماهیت آن دستیابی به حداکثر آزادی حرکت با حداقل مداخله ساختاری، انتقال تنش استایل ماندگار از طریق سادگی، و ارائه راهحلی راحت و مناسب برای پا برای پوشندگان دورههای مختلف است.
منشاء طراحی در راحتی نامحدود است. لوفرها ساختار توری سنتی را رها میکنند و از رویههای یکتکهای-کم برش-و برشهای روشن/خاموش آسان-روشن/خاموش-یا پانلهای زین-شکل استفاده میکنند تا دردسر خم شدن روی توری را از بین ببرند و با تلاش برای کارایی در زندگی سریع{{5} هماهنگ شوند. این آزادی "یک مرحله ای" ثبات را قربانی نمی کند. بلکه از طریق آخرین انحنای دقیق و کنترل کمکی جلوی پا، پاها را آزاد می کند و در عین حال تعادل راه رفتن را حفظ می کند و به یک وحدت ذاتی راحتی و اطمینان دست می یابد.
از نظر زیبایی شناختی، لوفرها گفتگوی بین سبک های کلاسیک و معاصر را حفظ می کنند. خطوط تمیز و روان، عاری از تزئینات اضافی، روایتی ظریف از کیفیت را از طریق درخشش طبیعی چرم، بافت ظریف جیر، یا احساس روستایی بوم ایجاد میکند. سبک های کلاسیک به اصول تقارن و تناسب پایبند هستند و آرامش فکری را منتقل می کنند. طرحهای معاصر از طریق مسدود کردن رنگ، بستهای فلزی یا جزئیات تخریبشده، نشاط را به سنت تزریق میکنند و کفشها را هم برای موقعیتهای تجاری رسمی و هم برای محیطهای غیررسمی مناسب میسازند و به عنوان یک پل سبک بین زندگی رسمی و روزمره عمل میکنند.
تلفیقی از عملکرد و مراقبت انسان گرایانه، گسترش مفهوم اصلی است. لوفرهای مدرن راحتی خود را حفظ میکنند و ملاحظات ارگونومیک را نیز در بر میگیرند: پشتیبانی از قوس بهینه برای کاهش خستگی راه رفتن، و-آجهای بدون لغزش و کفی سبک وزن برای افزایش سازگاری با زمینهای مختلف، متعادل کردن نیازهای سلامت و راحتی. در عین حال، این طراحی به تفاوتهای شکل پا و سن احترام میگذارد، با استفاده از دوام گسترده و جزئیات قابل تنظیم برای اطمینان از اینکه ظرافت به «استانداردها» محدود نمیشود و منعکسکننده فراگیری نسبت به تفاوتهای فردی است.
از "ابتدا راحتی" تا "عملکرد و زیبایی شناسی در همزیستی"، فلسفه طراحی لوفرها همیشه حول نیازهای واقعی مردم می چرخد. این نه تنها یک نماد کلاسیک از فرم است، بلکه رسانه ای است که از طراحی برای تزریق حکمت عملی و گرمای انسان گرایانه به زندگی روزمره استفاده می کند و به طور مداوم فلسفه "خودآگاهی زیبایی است" را در زمان های در حال تغییر تفسیر می کند.